هزاران سال است که ندای "هل من ناصر ینصرنی" تو در گوش زمان تکرار می شود... ما مانده ایم و امتحان مکرر شنیدن صدای تو و سکوت خویش!!

هرگز گمان مبر این انجماد بی مهری است! اندیشه هایمان رنگ آگاهی ندارد...

حسین جان ما را ببخش اگر نمی فهمیم کربلا پیوسته برپاست و ندای تو ما را به یاری خویش می خواند تا رها شویم از هرچه ظلمت و بی خبری؛

وگرنه آستان تو کجا و یاری ما کجا ؟!