ای آنکه تویی ز سوز جانم آگاه 

به درگهت آورده ام از غصه پناه

 

رسم است که تفحه ای بر دوست دهند

 

این تحفه ماست کوله باری ز گناه

 

 

 

التماس دعا در لحظه های قشنگ خداییتان 

شعری زیبا که عطیه جان تو قسمت نظرات برام فرستاده:

 

 

يا رب زغمش تا چند اشکم ز بصر آيد 

 

بنشسته سر راهش ، شايد ز سفر آيد

 

تا چند بنالم زار شب تا سحر از هجرش

 

كوكب شِمُرم هر شب ، شايد كه سحر آيد

 

هر دم كه رخش بينم خواهم دگرش ديدن

 

بازش نگرم شايد يك بار دگر آيد

 

از ديده نهان اما اندر دل من جايش

 

او را طلبم هر شب شايد كه ز در آيد

 

با كس نتوانم گفت من راز درون خویش

 

كز درد غم هجرش دل را چه به سر آيد

 

مي سوزم و مي سازم از درد فراق اما

 

تير غم او بر دل افزون ز شمَر آيد

 

"حيران" به فغان تا کی با محنت و غم همدم

 

یارب نظری کان شاه از پرده بدر آید