شنیدم هروقت بی اختیار اسم کسی به زبونت میاد 

یا ناخودآگاه به یادکسی می افتی، 

حتماً توی اون لحظه اونم به یادت بوده 

و داشته بهت فکرمی کرده.

این روزا به این موضوع که فکر می کنم بغض گلومو می گیره 

و چشام پرمی شه از اشک. 

- اگه این حرف واقعیت د اشته باشه!!!! -

یعنی غروبای جمعه، 

وقتی دلت پر می شه از غم، 

وقتی تموم وجودت

 دلتنگی می شه 

و از ته دلت « یا صاحب الزمان» می گی،

 یعنی توی اون لحظه آقا یه یادته 

و داره نگاهت می کنه.

حتی تصورش هم یه حس قشنگ به آدم می ده،

یه حس قشنگ با یه بغض قشنگ و یه غرور قشنگ...